Kantopexe

Zabieg można rozważyć przy lekkiej wiotkości dolnej powieki lub gdy badanie przed blefaroplastyką wykaże potrzebę dodatkowego podparcia. Chirurg ocenia napięcie powieki, położenie kącika i stan powierzchni oka, w tym suchość. Aktywny stan zapalny oka wymaga odroczenia; znaczne dolegliwości oczne lub wcześniejsze operacje mogą wymagać konsultacji okulistycznej. Poinformuj lekarza o wszystkich lekach i zmieniaj je wyłącznie na jego zalecenie.

Delikatnymi szwami wzmacnia się i mocuje podporę łącznotkankową zewnętrznego kącika oka. Przy kantopeksji zwykle zachowuje się ciągłość zewnętrznego więzadła kątowego. Różni się to od kantoplastyki, która obejmuje szersze uwolnienie i przebudowę struktur i może być potrzebna przy większej wiotkości. Dostęp i rodzaj znieczulenia zależą od techniki oraz połączenia z blefaroplastyką. Kantopeksja nie służy automatycznie do uzyskania wyraźnie wydłużonego kształtu oczu.

W pierwszych dniach mogą pojawić się obrzęki, siniaki, napięcie lub podrażnienie oczu. Pomagają delikatny tryb życia, ochrona oczu oraz zalecane okłady i preparaty. Nie pocieraj oczu; do makijażu, soczewek i sportu wróć zgodnie z zaleceniami. Gojenie trwa kilka tygodni, a ostateczne ułożenie stabilizuje się dłużej. Możliwe powikłania to asymetria, suchość oka, zmiana kształtu kącika lub położenia powieki, infekcja i konieczność korekty. Nagłe pogorszenie widzenia lub silny ból wymagają pilnego badania.