Chirurgiczna korekcja nosa należy do najczęstszych operacji estetycznych i często poprawia również jego funkcję oddechową. Estetyczne i funkcjonalne znaczenie operacji wyraźnie poprawia stan psychiczny pacjenta, uwalnia go od kompleksów i wspiera harmonię ciała i ducha.
Nos może zmienić kształt również wskutek urazu. Korygujemy także deformacje pourazowe, starając się zawsze szczegółowo ocenić odchylenia i zaproponować najodpowiedniejsze rozwiązanie dla uzyskania najlepszego rezultatu.
Rynoplastyka – estetycznie koryguje nos zewnętrzny i usuwa nieprawidłowości, takie jak skrzywienie, garb, nos siodełkowaty oraz gruby, asymetryczny lub opadający czubek.
Jeśli funkcjonowanie jamy nosowej jest zaburzone, wykonujemy septoplastykę – korekcję funkcji przegrody nosowej.
Przy bardziej złożonych problemach z oddychaniem konieczna jest turbinoplastyka – korekcja małżowin nosowych.
Korekcję nosa wykonuje się techniką zamkniętą lub otwartą. Technika zamknięta pozwala korygować niewielkie i średnie nierówności, natomiast otwarta służy korekcji wyraźnych nieprawidłowości i ciężkich deformacji nosa zewnętrznego.
Operację poprzedza konsultacja lekarska. Podczas planowania nos musi zostać dokładnie zbadany. Lekarz ocenia jego kształt i ewentualne deformacje, oddychanie, rodzaj tkanek, szkielet nosa i charakter skóry.
Rynoplastykę zwykle wykonuje się w znieczuleniu miejscowym. Przy bardziej złożonych zabiegach preferuje się znieczulenie ogólne.
Operacja trwa 60–180 minut zależnie od stopnia trudności. Po dezynfekcji i obłożeniu pola operacyjnego koryguje się wielkość nosa, usuwa garb, zmienia kształt czubka lub grzbietu, zwęża jego przekrój i zmienia kąt między nosem a górną wargą. Można ją połączyć z operacją przegrody nosowej.
Septorynoplastykę wykonujemy techniką otwartą lub zamkniętą, wykorzystując minimalnie inwazyjne podejście i mikroosteotomie. Dzięki temu obrzęk pooperacyjny jest minimalny, siniaki znikome lub nieobecne, a gojenie szybsze.
Prostą rynoplastykę miękkich części nosa wykonuje się ambulatoryjnie i pacjent wraca do domu tego samego dnia. Po większych zabiegach zaleca się hospitalizację przez co najmniej jedną noc.
Podczas hospitalizacji podajemy wlewy i leczenie przeciwbólowe oraz monitorujemy wszystkie funkcje fizjologiczne. Następnego dnia zmieniamy opatrunek i wypisujemy pacjenta do domu.
W jamie nosowej przez 24 godziny po operacji pozostaje tamponada. Po jej usunięciu oddychanie przez nos częściowo się poprawia. Przegroda jest utrzymywana w prawidłowej pozycji szynami usuwanymi po siedmiu do dziesięciu dniach. W tym czasie nos wymaga także szyny zewnętrznej.
Po operacji nos przejściowo puchnie, wokół nosa i oczu mogą pojawić się krwiaki, a bezpośrednio po zabiegu również niewielkie krwawienie z nosa.
Przy stosowaniu leków przeciwbólowych i przeciwobrzękowych, regularnym miejscowym płukaniu i zapewnieniu drożności nosa gojenie jest bardzo szybkie.
Pacjent przychodzi na kontrole i może wrócić do pracy po dwóch tygodniach. Przez co najmniej osiem tygodni musi unikać aktywności grożących uszkodzeniem nosa. Opalanie operowanej okolicy nie jest zalecane przez minimum dwa miesiące; także później warto stosować kremy chroniące przed UVA i UVB.
Ostateczny wynik można ocenić dopiero po pół roku, gdy zakończy się formowanie miękkich tkanek operowanego nosa.