To stan nierównowagi między ilością dostarczanej histaminy a zdolnością jej rozkładu. Występuje, gdy:
Nietolerancja histaminy nie występuje w młodszych grupach wiekowych, ponieważ mamy wtedy jeszcze wystarczającą ilość enzymów DAO odpowiedzialnych za histaminę. U niewielkiej części osób ich poziom spada z wiekiem (80% to kobiety w średnim wieku). Poziom enzymu może zmieniać się w czasie, dlatego objawy mogą być różne nawet u tej samej osoby.
To substancja uczestnicząca w odporności i reakcjach regulacyjnych organizmu. Kontroluje wydzielanie śluzu oraz podział i namnażanie komórek. W mózgu działa jak hormon czuwania. Uwalnia się przy urazie, operacji i zapaleniu.
Uwolnienie histaminy podczas alergii może wywołać nawet wstrząs anafilaktyczny, np. po użądleniu, leku lub pokarmie. Może ją też uwolnić reakcja niealergiczna na substancje chemiczne z żywności.
Objawów jest wiele: zaczerwienienie i świąd skóry, pokrzywka, obrzęk, katar i wodnista wydzielina, łzawienie, migrenowy ból głowy, zawroty, spadek ciśnienia, skurcze brzucha, biegunka, wzdęcia, zgaga i bolesne miesiączki. U ciężarnych może wywołać poronienie lub przedwczesny poród. Histamina może przyspieszać akcję serca, powodować kołatanie, świszczący oddech i kaszel – objawy astmy.
Objawy mogą wystąpić w ciągu kilku minut od kontaktu z pokarmem, najczęściej w ciągu godziny. Często nawracają, utrudniając znalezienie wywołującego je produktu.
Większość objawów wynika bezpośrednio z histaminy. Może ona jednak podnosić poziom adrenaliny i noradrenaliny, zwiększając ciśnienie. Choć zwykle histamina je obniża, może też przyspieszać tętno, powodować zaburzenia rytmu, uczucie drżenia wewnętrznego i problemy ze snem.
Z histaminą mogą mieć związek: zespół zmęczenia, atopowe zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, słoneczne zapalenie skóry, biegunki i skurcze o nieznanej przyczynie, zespół jelita drażliwego, choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita, niewyjaśnione bóle stawów i ścięgien, niektóre depresje i stany lękowe, arytmie, powikłania ciąży, schizofrenia i reumatoidalne zapalenie stawów.
Ważny jest szczegółowy wywiad osobisty i rodzinny. Następnie wykonuje się badanie fizykalne: wzroku, osłuchiwanie, pomiar ciśnienia i badanie palpacyjne. W zależności od wywiadu wykonuje się badania laboratoryjne, np. morfologię, biochemię, markery zapalne i enzym DAO, oraz w razie potrzeby kieruje do alergologa, dermatologa, gastroenterologa lub neurologa. Wyniki prowadzą do diagnozy roboczej i indywidualnych zaleceń.
Konsultacja wstępna obejmuje pobranie, rozmowę i badanie lekarskie. Trwa 20 minut.
Przyjdź na czczo. Przed pobraniem można pić niesłodzone napoje bezalkoholowe.
Wyniki badań są dostępne w ciągu dwóch do trzech tygodni.